This is TLR

 

Untitled...

 

“คุณเพลงฉัตรคะ เดี๋ยวรบกวนไปล้างตัว ถัดไปเราจะได้เริ่มคอร์สนวดตัวค่ะ” พนักงานสปากล่าวอย่างสุภาพและนอบน้อมกับคนที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงนวดที่ยกมาไว้ท่ามกลางธรรมชาติ แต่ใช้ผ้าไหมลวดลายวิจิตรสีสวย ล้อมรอบเอาไว้ประหนึ่งคือสถานที่คุ้มกันคนพิเศษด้านในก็ไม่ปาน

 

เจ้าตัวได้ยินแบบนั้นก็ใช้มือดันตัวให้ลุกขึ้นมา พนักงานสปาหรูของทางโรงแรม หลบฉากเข้าไปด้านหลังผ้าม่านที่ซ้อนกันถึงสามชั้น เพื่อมอบความเป็นส่วนตัวแด่คนสำคัญผู้นี่ในทันที เพลงฉัตรลุกขึ้นยืน ก่อนจะหยิบเอากางเกงขาสั้นแนบตัวขึ้นมาสวม แล้วคลุมทับตัวด้วยเสื้อคลุมผ้าไหมราคาแพงอีกครั้ง

 

“เชิญคุณเพลงฉัตรด้านนี้ค่ะ” เสียงเรียกบอกถึงสถานที่ ที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้เป็นพิเศษ เพื่อให้เพลงฉัตรได้ล้างตัว แต่แล้วพนักงานสปาก็ต้องแปลกใจ เมื่อรออยู่นานก็ไม่เห็นเพลงฉัตรเดินเข้าไปในโถงอาบน้ำทรงสูงที่ทำด้วยกระจกใสนั้น

 

และพอแอบชำเลืองออกไป ก็เห็นเพลงฉัตรเปิดม่านผ้าไหม เดินออกไปด้านนอกเสียแล้ว และที่ด้านนอกนี่เอง เบื้องหน้าของเพลงฉัตรก็คือ สระว่ายน้ำขนาดใหญ่ของโรงแรมหรูแห่งนี้

 

เพลงฉัตรเดินผ่านมันไป โดยมีสายตามากมายหลากหลายคู่จับจ้องมาที่เขา แต่สิ่งที่เพลงฉัตรกำลังให้ความสนใจก็คือ ลานด้านไกล ที่อยู่ทางปลายสระว่ายน้ำ ที่เป็นที่ชำระล้างร่างกายก่อนลงสระนั่นเอง

 

ธันวาลืมตาขึ้นมา ก็ต้องประหลาดใจ เมื่อมีผู้ชายตาสวยมายืนอยู่ตรงหน้าเขา ในขณะที่เขากำลังยืนอยู่ใต้ฝักบัวตรงกลางลาน ในกางเกงว่ายน้ำเพียงตัวเดียว เพื่อชำระล้างร่างกาย หลังจากลงไปว่ายน้ำในสระพักใหญ่

 

โดยที่เมื่อเขามองไปทางซ้ายขวา เพื่อบอกกับอีกฝ่ายเป็นนัยๆว่า ยังเหลือฝักบัวอีกหลายอันที่ยังว่าง และคนที่มายืนรออยู่ตรงหน้าเขา สามารถไปใช้ได้ทันที

 

แต่อีกฝ่ายกลับส่งสายตามาว่า ตัวเองนั้น พอใจที่จะรอ เพื่อใช้ฝักบัวอันกลางนี้เช่นกัน ธันวาเห็นเจ้าตัวเลื่อนมือมาปลดกระดุมเสื้อคลุมผ้าไหมออกทีละเม็ดอย่างช้าๆ จนตอนนี้ เสื้อคลุมแยกออกจากกัน เผยให้เห็นไล่จากหน้าอก หน้าท้อง และไล่ลงไปถึงขายาวๆคู่นั้น

 

เพลงฉัตรยิ้มน้อยๆ เมื่อเห็นอีกฝ่าย เลี่ยงไปใช้ฝักบัวถัดไป แล้วแสดงท่าทีไม่ใส่ใจเพลงฉัตรอีกต่อไป เพลงฉัตรจึงปลดเสื้อคลุมผ้าไหมราคาแพงระยับนั้นลงไปกองอยู่ที่พื้น กลิ่นสมุนไพรหอม ที่พนักงานสปาพอกตัวให้ กระจายออกจากร่างของเพลงฉัตรทันที

 

ทำให้ธันวาลืมตาผ่านสายน้ำขึ้นมามองอีกฝ่าย เพลงฉัตรหลับตา เงยหน้าขึ้น แล้วปล่อยให้สายน้ำหล่นลงกระทบลำคอเรียวระหงนั้น ก่อนจะเผยอริมฝีปาก แล้วผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ

 

ดวงตาที่ยังพริ้มอยู่ของเจ้าตัว แสดงความผ่อนคลายออกมาให้เห็น ก่อนที่ธันวาจะมองตามมือของเพลงฉัตรที่เลื่อนจากลำคอ ไล่ลงมาที่อกได้รูปจากการออกกำลังกาย ลากผ่านท้อง ไล่ลงต่ำสู่กึ่งกลางลำตัว

 

ธันวาละสายตาจากมือของเพลงฉัตร ก็ต้องมาปะทะเข้ากับสายตาของเจ้าของมือทันที จนธันวาหลบสายตาเป็นพัลวัน เพลงฉัตรยิ้มมุมปาก มองไปที่ธันวาตรงๆ สายน้ำทำให้ผมสั้นตัดซอยนำสมัย ที่เสยไปด้านหลังของเขา ดูมีเสน่ห์มากยิ่งขึ้น

 

เพลงฉัตรไม่พูดอะไร และไม่ได้พยายามจะปกปิดอะไรจากสายตาของธันวา ด้วยการที่เพลงฉัตรหันหน้าเข้าหาธันวาอย่างเปิดเผย และเขาเองก็กำลังใช้สายตาสำรวจรูปร่างแบบนักกีฬาของธันวาอย่างพอใจเช่นกัน

 

มาถึงตรงนี้ ธันวาเริ่มรู้สึกแปลกๆพิกล เขารีบปิดฝักบัว รอจนน้ำหยุดไหล พยายามเลี่ยงไม่มองไปที่เพลงฉัตร ก่อนจะรีบเดินไปจากตรงนั้น เพลงฉัตรค่อยๆหันตัวมองตามธันวาไป

 

เพลงฉัตรเห็นเขาเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัว ขึ้นซับน้ำที่หยดจากตัว ก่อนจะหยิบกางเกงขาสั้นมาสวม และรีบใส่เสื้อแบบลวกๆ ก่อนจะเดินหายเข้าไปในตัวโรงแรม สายตาของเพลงฉัตรเปลี่ยนไป รอยยิ้มยั่วยวนเมื่อครู่ไม่เหลืออยู่อีก คงไว้แต่ความคิดอะไรบางอย่างที่อัดแน่นอยู่ในนั้น

 

ตกเย็น กับดินเนอร์สุดหรู ที่เตรียมเอาไว้สำหรับเศรษฐีผู้มีเงินถุงเงินถังเท่านั้น และแน่นอน คนที่เป็นแขกพิเศษของงานจะเป็นใครไปไม่ได้ ถ้าไม่ใช่เพลงฉัตร ไฮโซคนเก่ง รสนิยมเป็นเลิศ และเป็นผู้คิดทำอะไรใหม่ๆ

 

โดยที่สร้างกระแสความชื่นชอบในแวดวงคนรวยอย่างต่อเนื่องมาเป็นเวลาเกือบสองปีแล้ว มาถึงตอนนี้ ถ้าไม่พูดชื่อของเพลงฉัตร ก็ถือว่าไม่อินเทรนด์กันจริง

 

งานเลี้ยงอาหารมือค่ำครั้งนี้ จึงมีคนมากมายอยากจะมาร่วมงานด้วย เพราะลองได้ยินออกจากปากของเพลงฉัตร ว่าจำคนที่มาในงานคนไหนได้ รับรองว่า คนๆนั้นจะได้ยกระดับความโก้หรูในชั้นสังคมเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน

 

“เพลงฉัตรครับ” เจ้าของชื่อหันไปตามเสียงเรียก ก่อนจะเห็นชายหนุ่มรูปงาม หนุ่มนักเรียนนอก ฐานะดี ชาติตระกูลเด่น ที่ใครๆก็หมายปอง โดยเฉพาะเหล่าชายชาวสีรุ้งในสังคมไฮโซ แต่ชายหนุ่มคนนี้ก็ดูจะป้วนเปี้ยนวนเวียนอยู่กับเพลงฉัตรแค่คนเดียวเท่านั้น

 

“กลับมาจากดี.ซี. ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่เห็นบอกเพลงเลย แอรอนเนี่ย น่าตีจริงๆเชียว” เพลงฉัตรแสดงท่าทางงอนๆใส่หนุ่มนักเรียนนอกทันที “เป็นที่ผมต่างหาก ที่ต้องน้อยใจเพลง” แอรอนส่งสายตาเศร้าเชิงติเตียนเพลงฉัตรออกไป

 

“ไม่ไปหาผมที่โน่นบ้างเลย ผมเหงามากเลยรู้ไหม ที่ไม่มีเพลงอยู่ใกล้ๆ ทั้งๆที่คุณก็รู้ ว่าผมคิดถึงมากแค่ไหนนะ เพลง” แอรอนใช้สองมือโอบเอวด้านหลังของเพลงฉัตรเอาไว้ ท่าทางแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของอยู่ในที และเพลงฉัตรก็ไม่ได้ขัดขืนต่อการแสดงออกนั้นของแอรอนแต่อย่างใด

 

 

“งานเลี้ยงเลิศหรูมากเลยค่ะ คุณเพลง” เสียงไฮโซสาวใหญ่นางหนึ่งทักขึ้น เพลงฉัตรค้อมศีรษะลงเล็กน้อยแทนคำขอบคุณ ก่อนจะหยุดยืนอยู่ตรงนั้น เมื่อมองเห็นหญิงสาวคนหนึ่ง ยืนเงียบๆ ถือแก้วไวน์แดงที่พร่องลงเพียงนิดเท่านั้น

 

“คุณเข้ามาในงาน มีบัตรเชิญหรือเปล่าไม่ทราบ” เพลงฉัตรยิงคำถามใส่หญิงสาวคนดังกล่าวทันที “อ๋อ นี่คุณเกตุกาญจน์ คู่หมั้นคุณธันวา เลขาท่านรัฐมนตรีค่ะ” ไฮโซสาวใหญ่รีบแนะนำหญิงสาวให้เพลงฉัตรรู้จัก

 

“อ้อ ขอโทษทีนะ เพลงก็นึกว่าเป็นไฮโซหลงยุคที่ไหน ที่ไม่มีใครรู้จักเสียอีก” พอได้ยินเพลงฉัตรพูดจบ บรรดาไฮโซที่ยืนอยู่แถวนั้นก็พากันหัวเราะกันใหญ่ คงจะยกเว้นอยู่เพียงคนเดียว และนั่นก็คือเกตุกาญจน์

 

“น้องเกตุเนี่ย เป็นโรคหัวใจน่ะค่ะ แต่กำลังจะได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจเร็วๆนี้” เพลงฉัตรเลิกคิ้วขึ้นเมื่อทราบเรื่อง “แหม อย่างนั้นก็แย่น่ะสิ” เพลงฉัตรทำเสียงเห็นใจ เกตุกาญจน์มองเพลงฉัตรที่สบตากับเธอตรงๆ

 

“ที่น่าเห็นใจก็คงจะเป็นคุณธันวาเพราะคู่หมั้นลองป่วยแบบนี้แล้ว ต่อไปจะทำหน้าที่บนเตียง เป็นภรรยาที่ดีได้ยังไงกัน” เกตุกาญจน์ถึงกับอึ้ง ในขณะที่คนอื่นๆพากันทำเขินอายกับประโยคของเพลงฉัตร

“คุณธันวาไม่ใช่พวกโรคจิต ที่คิดถึงแต่เรื่องใต้สะดือตลอดเวลา” เกตุกาญจน์พูดแก้ให้กับว่าทีสามีของเธอ เพราะคิดว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องส่วนตัว ที่เพลงฉัตรนั้นไร้มารยาท เอามันมาพูดแบบนั้น และหญิงสาวรู้สึกชักจะไม่ถูกชะตากับเพลงฉัตรเข้าให้แล้ว

 

“ก็ไม่รู้สินะ แต่ในฐานะที่เรียกได้ว่า เพลงก็เป็นผู้ชายคนหนึ่ง จึงรู้ดีว่า ผู้ชายรู้สึกยังไง คิดแบบไหน และวันๆหนึ่ง พวกเรา คิดถึงเรื่องใต้สะดือวันละเป็นพันๆรอบ” เพลงฉัตรรับรู้ได้อยู่แล้ว ว่าเกตุกาญจน์ไม่ชอบขี้หน้าเขาเป็นอย่างมาก

 

“มันเป็นการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ ที่เพิ่งตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารการแพทย์เมื่อเร็วๆนี้เอง” ใครหลายๆคนในกลุ่มตรงนั้น ยืนยันสิ่งที่เพลงฉัตรพูด เพราะพวกเขาก็เพิ่งได้อ่านมาเหมือนกัน เกตุกาญจน์มีท่าทีกระสับกระส่าย เหมือนตัวเองไม่มีพวก และเริ่มมองหาธันวาคู่หมั้นทันที

 

“ดื่มไวน์ก็ดีต่อสุขภาพหัวใจเหมือนกัน” มาคราวนี้ เพลงฉัตรเหมือนกับจะพูดกับเกตุกาญจน์โดยส่วนตัวมากกว่า เพราะคนอื่นๆดูจะสนใจพูดคุยต่อกันในเรื่องทะลึ่งๆกันเองแล้ว ส่วนเกตุกาญจน์ได้ยินเพลงฉัตรบอกแบบนั้น ก็ก้มลงมองแก้วไวน์ในมือ

 

“เพราะเป็นโรคนี้ มันตายเร็ว” เกตุกาญจน์ถึงกับตกใจ เพราะไม่คิดว่าเพลงฉัตรจะกล้าพูดกับเธอแบบนั้น “คุณคงไม่ต้องการคำอวยพรสักเท่าไหร่หรอกใช่ไหม” เพลงฉัตรถามยิ้มๆ มันเป็นยิ้มที่เป็นการเยาะเย้ย เมื่อเขากำลังจะเดินไปจากตรงนั้น

 

“เพราะถึงได้คำอวยพรไป ก็คงไม่มีปัญญาจะอยู่ใช้มันได้นานนักหรอก” ความรู้สึกของเกตุกาญจน์มาถึงจุดแตกหัก หญิงสาวกรีดร้องจนเต็มเสียง ดังลั่นไปทั่วงาน ก่อนที่เธอจะหันไปผลักเพลงฉัตรอย่างแรง จนเพลงฉัตรเซถลาไปข้างหน้า

 

“เพลง ระวัง” แอรอนตะโกนเสียงดังลั่น ทิ้งแก้วเครื่องดื่มที่ถือมา หล่นลงไปบนพื้นแตกกระจาย ก่อนจะคว้าตัวเพลงฉัตรไปไว้ในอ้อมกอดของเขาได้ทัน “นี่มันอะไรกัน” เสียงของธันวาก็ดังขึ้น เกตุกาญจน์เดินเข้าไปหาธันวาทันที

 

“เพลงไม่รู้ แอรอน เพลงงงไปหมดแล้ว คุณเกตุกาญจน์ คุณโกรธเพลง เกลียดเพลงเรื่องอะไรกัน” เพลงฉัตรมีสีหน้างงงัน น้ำเสียงสั่นเครือนิดๆ แอรอนมองไปที่เกตุกาญจน์และธันวาอย่างไม่พอใจ

 

“ทำไมคุณถึงได้มารยาททรามแบบนี้” แอรอนว่าเกตุกาญจน์แบบไม่ไว้หน้า “คุณควรจะสืบสาวราวเรื่องเสียก่อนที่จะตัดสินใจกล่าวหาคนอื่น” ธันวาค้านหนุ่มนักเรียนนอก เพื่อปกป้องคู่หมั้นของตัวเอง

 

“ธันวาคะ คนๆเนี้ย ทั้งแช่ง ทั้งว่า เรื่องที่เกตุป่วย แถมยังพูดจาหยาบๆคายๆ ลามกใส่เกตุอีก” เกตุกาญจน์ฟ้องธันวาตามสิ่งที่เกิดขึ้น “อย่ามากล่าวหากันง่ายๆนะ” แอรอนได้ฟังแล้วก็โมโหหนัก ชายหนุ่มยอมไม่ได้ ถ้าจะมีใครมาพูดจาดูถูกเพลงฉัตรแบบนี้

 

“ทำไมคุณเกตุกาญจน์พูดแบบนั้นล่ะคะ พวกเรายืนอยู่ตรงนี้ ไม่เห็นจะได้ยินคุณเพลงเธอจะพูดอะไรแบบนั้น และที่สำคัญนะคะ คุณเพลงเธอจะพูดแบบนั้นทำไมกัน” เสียงของหลายๆคนพูด พลางส่ายหน้าว่า ไม่เชื่อในสิ่งที่เกตุกาญจน์ว่ามา

 

“ก็เพราะอีนี่มันเป็นพวกวิปริต จิตสกปรก และอยากจะได้ผัวของคนอื่นจนตัวสั่นน่ะสิ” เกตุกาญจน์ระเบิดเสียงออกมา สิ่งที่เธอเห็นตรงสระน้ำในวันนี้ รบกวนจิตใจเธอมาโดยตลอด

 

“นี่มันจะมากไปแล้วนะ” แอรอนต้องรีบปลอบใจเพลงฉัตรทันที ที่เห็นเพลงฉัตรน้ำตาซึม “ไหนบอกว่าเป็นแค่คู่หมั้นกันยังไงล่ะ อ้าว แล้วนี่ แอบได้เสียกันก่อนแต่งแล้วสิเนี่ย แล้วพ่อกับแม่เธอ ก็เที่ยวไปบอกคนโน้นคนนี้ว่า ลูกสาวตัวเองหัวโบราณอย่างโน้นอย่างนี้ ไม่คิดจะชิงสุกก่อนห่าม” ตอนนี้กลายเป็นว่า แขกผู้มาร่วมงาน ออกโรงปกป้องเพลงฉัตรกันทั้งนั้น

 

“แล้วเนี่ย งานเลี้ยงเนี้ย คุณเพลงฉัตรก็จัดขึ้น เพื่อหารายได้ไปทำบุญ ช่วยเหลือเด็กๆที่มีปัญหาเรื่องโรคหัวใจ แล้วมันจะเป็นไปได้ยังไง ที่คุณเพลงฉัตรจะไปว่าคนที่กำลังป่วยด้วยโรคนี้อยู่” สิ้นประโยคนั้น เกตุกาญจน์ที่ทนให้คนอื่นรุมด่าตัวเองอยู่ฝ่ายเดียวไม่ได้ ก็วิ่งกลับขึ้นห้องในโรงแรมไป

 

“ผมต้องขอโทษแทนทุกคนด้วยครับ โดยเฉพาะคุณ เพลงฉัตร” ธันวากล่าวขอโทษทุกคนที่มาร่วมงาน เพลงฉัตรไม่ได้พูดอะไร เดินก้มหน้าเลี่ยงไปอีกด้านหนึ่ง โดยมีแอรอนเดินประคองไป ธันวาเองไม่คิดว่า อยู่ๆเกตุกาญจน์จะเกิดโมโหโทโสคนอื่น ตามแบบที่ถูกเลี้ยงมาอย่างตามใจแบบนี้

 

ชายหนุ่มเดินเลี่ยงไปทางอีกด้านหนึ่งของสระน้ำ ที่ใช้เป็นสถานที่จัดงานนี้ เขามองเห็นเพลงฉัตรนั่งอยู่คนเดียว จึงเดินเข้าไปหา เพลงฉัตรยิ้มให้ธันวา ก่อนจะลุกขึ้นยืน เมื่อธันวาเดินเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมๆกระจายออกจากตัวของเพลงฉัตร ทุกครั้งยามที่เขาขยับตัว ธันวาได้กลิ่นนั้น และเขาเองปฏิเสธไม่ได้ว่า มันเป็นกลิ่นที่หอมเหลือเกิน

 

“ผมอยากจะขอโทษแทนคู่หมั้นของผมอีกครั้ง” ธันวากล่าวอย่างจริงใจ เพลงฉัตรยิ้มให้ ก่อนจะช้อนสายตาขึ้นมองธันวา “ไม่เป็นไรหรอก เพลงไม่อยากให้คุณธันวาต้องคิดมาก คุณเกตุกาญจน์เธออาจจะเครียดเรื่องสุขภาพ เลยแสดงอะไรออกมาแบบนั้น” เพลงฉัตรขยับเท้าเดินเข้าไปใกล้กับธันวา

 

“คุณเองก็คงจะเหนื่อยไม่แพ้กัน” เพลงฉัตรพูดเสียงนุ่มนวล ธันวานั้น นานเท่าไหร่แล้ว ที่เขาไม่ได้ยินคำพูดแบบเข้าอกเข้าใจนี้ ออกมาจากปากคู่หมั้นสาวของเขาเลย “ถ้าคุณธันวามีเรื่องไม่สบายใจอะไร และอยากให้เพลงช่วยก็บอกนะครับ” เพลงฉัตรเขย่งเท้ากระซิบประโยคนั้นที่ข้างหูของธันวา

 

“ทุกเรื่อง ที่เพลงช่วยได้ เพลงจะทำให้คุณ” เพลงฉัตรกดแปะนามบัตรของตัวเอง แนบลงบนหน้าอกข้างซ้ายของธันวา ก่อนจะปล่อยให้มันตกลงไปในกระเป๋าเสื้อเชิ้ตของอีกฝ่าย โดยมีแอรอนยืนจับตามองอยู่โดยตลอด